Lęk i zaburzenia lękowe

Lęk jest uczuciem silnego napięcia psychicznego objawiającym się dużym natężeniem emocjonalnym. Lęk może nie mieć jasno określonego źródła pochodzenia, czyli może być podyktowanym wewnętrznymi przeżyciami. Ale także może pojawiać się w sytuacjach realnego zagrożenia lub w sytuacjach neutralnych, jednak kojarzących się z zagrożeniem na skutek wcześniejszych doświadczeń urazowych.

Tym, co wyróżnia lęk od niepokoju jest jego intensywność i długi czas trwania. Lęk potrafi dezorganizować codzienne życie osobiste i zawodowe. Potrafi wpływać negatywnie na relacje z innymi ludźmi prowadząc do poczucia wyobcowania i izolacji.

Zaburzenia lękowe są najczęstszą formą zaburzeń emocjonalnych i mogą dotknąć każdego, niezależnie od wieku. Według American Psychiatric Association kobiety częściej niż mężczyźni mają zdiagnozowane zaburzenia lękowe.

Lęk jest kluczową częścią wielu różnych zaburzeń obejmujących:

• zespół lęku napadowego: doświadczanie powtarzających się ataków paniki w nieoczekiwanych momentach. Osoba z zespołem lęku napadowego może żyć w strachu przed następnym atakiem paniki
• fobia: nadmierny strach przed określonym obiektem, sytuacją lub czynnością
• lęk społeczny: skrajny strach przed oceną innych w sytuacjach społecznych
• zaburzenia obsesyjno-kompulsywne: nawracające irracjonalne myśli, które prowadzą do określonych i powtarzających się zachowań
• lęk separacyjny: strach przed wyjazdem z domu lub rozstaniem z bliskimi
• choroba lękowa: niepokój o zdrowie (dawniej nazywane hipochondrią)
• Zespół Stresu Pourazowego (PTSD): lęk przed pojawieniem się traumatycznych doświadczeń